Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
अपनी उन्नति चाहनेवाले साधकको चाहिये कि जिस पापकर्मके संस्कारोंसे युक्त हुआ मनुष्य खाटपर पड़कर दुःख भोगता है, उस कर्मको पहलेसे ही न करे ।।
nārada uvāca |
āpannāṃ unnatiṃ kāṅkṣan sādhako 'yaṃ vicakṣaṇaḥ |
yasya pāpakṛta-saṃskārair yukto martyaḥ śayane patan duḥkhaṃ bhuṅkte, tat karma pūrvam eva na kuryāt ||
yatra rājā ca rājñaś ca puruṣāḥ praty-anantarāḥ |
kuṭumbinām agra-bhujas tyajet tad rāṣṭram ātmavān ||
Wika ni Nārada: Ang nagsasanay na nagnanais ng tunay na pag-angat ay dapat mag-ingat na huwag nang gawin pa sa simula ang masamang gawa na ang bakas ng karma’y sa huli magbibigkis sa tao sa pagdurusa, hanggang siya’y mahandusay sa higaan na may sakit. At kung saan ang hari at ang mga pinakamalapit sa hari ang unang kumakain, na inuunahan ang mga maybahay at pinuno ng sambahayan, ang taong may pagpipigil-sa-sarili at matibay na prinsipyo ay dapat lisanin ang kahariang iyon.
नारद उवाच
Avoid wrongdoing before it ripens into unavoidable suffering: actions leave saṃskāras that later mature as pain and helplessness. Ethically, a just polity is one where rulers do not privilege themselves at the expense of householders; if a realm is exploitative, a principled person should not support it and may leave it.
Narada is instructing on dharma in the Shanti Parva, giving moral counsel about personal conduct (avoiding pāpakarma that later yields suffering) and political ethics (condemning a kingdom where the king and his inner circle take first share, signaling injustice toward ordinary householders).