Shloka 38
Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्
nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||
Wika ni Nārada: Kahit ang taong hindi nagsisimula ng bagong gawain at nabubuhay lamang sa anumang dumarating sa kanya rito—kung maninirahan siya sa lipunan ng mga mabubuti, makakamit niya ang dalisay na kabutihan; ngunit kung makikisama siya sa masasama, magiging kabahagi siya ng kasalanan. Ipinapakita ng taludtod na ang bunga ng asal ay hinuhubog hindi lamang ng sariling gawa, kundi pati ng kapaligirang moral ng mga kasamahan.
नारद उवाच
Educational Q&A
Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.