Shloka 34
Adhyāya 283: Varṇa-vṛtti, Nyāya-ārjana, and the Decline-and-Restoration of Dharma (वर्णवृत्तिः न्यायार्जनं च)
अनन्तबलवीर्यश्ष॒ अनन्तबलपौरुष: । वीरभद्र इति ख्यातो देव्या मन्युप्रमार्जक:,(वीरभद्रने किस प्रकार उस यज्ञका विध्वंस किया, यह प्रसंग आगे बताया जाता है--) महादेवजीकी अनुमति जानकर उसने मस्तक झुकाकर उन्हें प्रणाम किया। वह वीर अपने ही समान शौर्य, रूप और बलसे सम्पन्न था (उसकी कहीं उपमा नहीं थी)। भगवान् शिवका वह सब कुछ करनेमें समर्थ क्रोध ही मूर्तिमानू होकर उस वीरके रूपमें प्रकट हुआ था। उसके बल, वीर्य, शक्ति और पुरुषार्थका कहीं अन्त नहीं था। पार्वतीदेवीके क्रोध और खेदका निवारण करनेवाला वह पुरुष वीरभद्रके नामसे विख्यात हुआ
anantabalavīryaś ca anantabalapauruṣaḥ | vīrabhadra iti khyāto devyā manyupramārjakaḥ ||
Sinabi ni Dakṣa: “Siya’y may walang hanggahang lakas at kabayanihan, at walang sukat na kapangyarihan at pagkalalaki. Siya’y nakilala bilang Vīrabhadra—ang pumapawi sa poot ng Diyosa.” Sa salaysay, si Vīrabhadra ay inilalarawan bilang mabisang puwersa ng galit na pinahintulutan ni Śiva, na lumilitaw upang ibalik ang balanse ng dharma matapos lapastanganin ang banal na kaayusan; ang kanyang papel ay hindi basta karahasan, kundi pagwawasto sa handog na yajña na nasira ng pagmamataas at kawalang-galang.
दक्ष उवाच
Educational Q&A
Power and ritual authority are ethically subordinate to reverence and right conduct: when sacrifice is driven by pride and disrespect, corrective force—symbolized by Vīrabhadra as Śiva’s sanctioned wrath—serves to restore moral order rather than to glorify violence.
Dakṣa describes Vīrabhadra as an immeasurably powerful being, famed for removing the Goddess’s anger; this functions as a lead-in to the later account of how Vīrabhadra, arising from Śiva’s wrath, becomes the agent in the disruption of Dakṣa’s sacrifice.