Shloka 6
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
अप्रमेयमनाधृष्यं सर्वलोकेषु भारत । भरतनन्दन! महाराज! पूर्वकालमें सुमेरु पर्वतका ज्योतिष्क नामसे प्रसिद्ध एक शिखर था, जो सविता (सूर्य) देवतासे सम्बन्ध रखनेके कारण सावित्र कहलाता था। वह सब प्रकारके रत्नोंसे विभूषित, अप्रमेय, समस्त लोकोंके लिये अगम्य और तीनों लोकोंद्वारा पूजित था ।। तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते,सुवर्णमय धातुसे विभूषित उस पर्वतशिखरके तटपर बैठे हुए महादेवजी उसी प्रकार अपूर्व शोभा पाते थे मानो किसी सुन्दर पर्यड्कपर बैठे हों। वहीं प्रतिदिन उनके वामपार्श्रमें रहकर गिरिराजनन्दिनी भगवती पार्वती भी अनुपम शोभा पाती थीं
aprameyam anādhṛṣyaṁ sarvalokeṣu bhārata | bharatanandana mahārāja pūrvakāle sumeru-parvatasya jyotiṣka-nāmnā prasiddhaṁ śikharaṁ āsīt, yat savitā-devatā-sambandhāt sāvitraṁ nāma labdhavān | tat sarva-ratna-vibhūṣitaṁ aprameyaṁ samasta-lokānāṁ durgamaṁ trailokya-pūjitaṁ ca āsīt || tatra devo giri-taṭe hema-dhātu-vibhūṣite suvarṇa-maya-dhātu-vibhūṣite tasmin parvata-śikhara-taṭe niṣaṇṇaḥ mahādevaḥ apūrva-śobhāṁ lebhe yathā kaścid ramya-paryaṅke niṣaṇṇaḥ | tatraiva pratidinaṁ tasya vāma-pārśve girirāja-nandinī bhagavatī pārvatī api anupama-śobhāṁ lebhe ||
Sinabi ni Bhishma: O Bharata, o ligaya ng angkan ng mga Bharata, o dakilang hari—noong unang panahon, sa Bundok Sumeru ay may isang tuktok na bantog sa pangalang Jyotiṣka. Dahil ito’y may kaugnayan kay Savitṛ, ang diyos na Araw, tinawag itong Sāvitra. Pinalamutian ng lahat ng uri ng hiyas, di-masusukat ang kadakilaan, di-marating ng mga daigdig, at sinasamba ng tatlong daigdig, ito’y tumindig bilang banal na tuktok. Doon, sa gilid ng bundok na kumikislap sa gintong mineral, nakaupo si Mahādeva at nagningning sa pambihirang karilagan, na wari’y nakaluklok sa isang marikit na higaan. At doon din, araw-araw sa Kanyang kaliwang panig, ang Anak ng Hari ng mga Bundok—ang Bhagavatī Pārvatī—ay nagpakita rin ng liwanag na walang kapantay.
भीष्म उवाच