वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
पिनाकधारी शिवको उस समय बड़ी प्रसन्नता हुई और वे मुस्कराने लगे। जैसा कि ब्रह्माजीने कहा था, उसके अनुसार उन्होंने यज्ञमें भाग प्राप्त कर लिया ।।
pinākadhārī śivaḥ tadā mahān prahṛṣṭo ’bhavat sma, sa ca smitam akarot; yathā brahmaṇā proktaṃ tathā yajñe bhāgam avāpa. jvaraṃ ca sarvadharmajño bahudhā vyasṛjat tadā, śāntyarthaṃ sarvabhūtānāṃ; śṛṇu tac cāpi putraka vatsa yudhiṣṭhira.
Wika ni Bhishma: Nang panahong iyon, si Shiva, ang may tangan ng busog na Pinaka, ay lubhang nalugod at napangiti. Gaya ng ipinahayag ni Brahma, tinanggap ni Shiva ang nararapat niyang bahagi sa handog na yajna. Pagkaraan, ang Panginoong ganap na nakaaalam ng dharma ay pinakawalan ang Jvara—ang Lagnat—sa maraming anyo, alang-alang sa kapayapaan ng lahat ng nilalang. Pakinggan mo rin ito, mahal na anak—O minamahal na Yudhishthira.
भीष्म उवाच
Ritual and moral order must include due honour to all rightful participants; when cosmic roles are properly acknowledged (Śiva receiving his yajña-share), disorder is calmed. Even destructive forces like Jvara can be regulated and distributed for the larger aim of peace and stability among beings.
Bhīṣma narrates that Śiva, pleased and smiling, receives the sacrificial portion as Brahmā had ordained. Then Śiva releases or distributes the personified Fever (Jvara) into many forms, explicitly to secure peace for all creatures, and invites Yudhiṣṭhira to hear the details.