अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
वयमर्ग्निं तथा शीतं वर्ष च पवनेरितम् । सहाम: सततं देव तथा च्छेदनभेदने
vayam agniṁ tathā śītaṁ varṣaṁ ca pavaneritam | sahāmaḥ satataṁ deva tathā cchedanabhedane ||
Sinabi ni Bhishma: “O Hari, patuloy naming tinitiis ang apoy at lamig, at ang ulang itinataboy ng hangin; gayundin, walang tigil naming binabata ang pagputol at paghati.”
भीष्म उवाच
The verse teaches kṣamā/forbearance: a dharmic person trains to endure natural hardships (heat, cold, wind-driven rain) and even painful injuries, maintaining steadiness and moral resolve rather than being ruled by anger or fear.
In Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on righteous conduct after the war. Here he emphasizes endurance as a practical virtue—illustrating how one should bear external conditions and bodily suffering while remaining committed to dharma.