ये तु च्युता: सिद्धलोकात् क्रमेण तेषां गति यान्ति तथा<<नुपूर्व्या जीवा: परे तद्धलतुल्यरूपा: स्वं स्वं विधि यान्ति विपर्ययेण
ye tu cyutāḥ siddhalokāt krameṇa teṣāṃ gatiṃ yānti tathānupūrvyāḥ | jīvāḥ pare taddhalatulyarūpāḥ svaṃ svaṃ vidhiṃ yānti viparyayeṇa ||
Wika ni Bhishma: “Yaong mga nahulog mula sa daigdig ng mga Siddha ay bumababa ayon sa wastong pagkakasunod; at ang iba pang mga nilalang na may katulad na lakas ng disiplina sa pagsasanay ay gumagalaw rin nang paunti-unti mula sa isang daigdig tungo sa iba, umaakyat, hanggang sa huli’y maabot ang mismong landas ng mga Siddha. Ngunit yaong hindi handa nang gayon—sapagkat salungat ang kanilang likás na hilig—ay makararáting sa kani-kanilang hantungan sa pamamagitan ng kabaligtarang landas.”
भीष्म उवाच
Spiritual destiny (gati) follows one’s inner discipline and disposition: those with yogic strength progress through realms in an ordered ascent and can regain the Siddhas’ path, while those lacking such steadiness move in a contrary direction toward lower or different outcomes.
In Bhishma’s instruction on dharma and liberation-oriented conduct, he explains a cosmological-ethical principle: beings may fall from a perfected realm, yet through comparable practice they can again rise stepwise; otherwise, due to contrary tendencies, they reach different destinations.