उशनसः (शुक्रस्य) चरितम् — The Account of Uśanā (Śukra): Yoga, Grievance, and Pacification
ऐश्वर्य वै महद् ब्रह्म वर्णे कस्मिन् प्रतिष्तितम् । निवर्तते चापि पुन: कथमैश्चर्यमुत्तमम्,अणिमा आदि ऐश्वर्य और महद् ब्रह्म किस वर्णमें प्रतिष्ठित हैं? तथा वह उत्तम ऐश्वर्य कैसे नष्ट हो जाता है?
bhīṣma uvāca | aiśvaryaṃ vai mahad brahma varṇe kasmin pratiṣṭhitam | nivartate cāpi punaḥ katham aiśvaryam uttamam | aṇimā-ādi aiśvaryaṃ ca mahad brahma ca kasmin varṇe pratiṣṭhitam | tathā tad uttamam aiśvaryaṃ kathaṃ naśyati |
Wika ni Bhishma: “Sa aling varna itinatag ang dakilang kapangyarihan—na siya ring Kataas-taasang Brahman? At paano muling nagbabalik ang pinakamataas na paghahari, at sa anong paraan ito nawawala? Ipagpaliwanag mo sa akin: ang mga kapangyarihang nagsisimula sa aṇimā (pagiging ubod-liit) at ang Dakilang Brahman—sa aling varna sila nakasalig, at paano napaparam ang walang kapantay na pamumuno?”
भीष्म उवाच
The verse frames an inquiry into the true foundation of supreme power (aiśvarya)—including yogic perfections like aṇimā—and its relationship to varna and Brahman. Ethically, it points toward the idea that authority and extraordinary capacities are not merely inherited or socially fixed; they depend on inner grounding (dharma, discipline, realization) and can be lost when that grounding is abandoned.
In the Shanti Parva’s instruction on peace, dharma, and higher knowledge, Bhishma speaks while answering questions about the nature of spiritual and worldly supremacy. Here he articulates a pointed question: where such greatness is ‘established’ (in which varna or on what basis), and what causes the rise, return, and destruction of the highest forms of power.