Shloka 10
उशनसः (शुक्रस्य) चरितम् — The Account of Uśanā (Śukra): Yoga, Grievance, and Pacification
तथा कर्मफलैदेंही र|ज्जितस्तमसा55वृत: । विवर्णों वर्णमश्रित्य देहेषु परिवर्तते
tathā karmaphalaiḥ dehī rañjitas tamasāvṛtaḥ | vivarṇo varṇam āśritya deheṣu parivartate ||
Wika ni Bhishma: “Gayon din, ang sarili na nasa katawan—nabahiran ng bunga ng mga gawa at natakpan ng dilim (kamangmangan)—bagama’t walang kulay, ay wari’y nagkakakulay sa pag-asa sa isang kalagayan, at kaya patuloy na umiikot sa mga katawan. Kung paanong ang madilim na hangin na pumasok sa pulang at dilaw na pulbos ay tila tinatabingan ang mga dako ng gayong mga kulay, gayon din ang likas na walang-kulay na sarili: kapag natakpan ng tamas at natimplahan ng bunga ng karma, inaangkin nito ang mga katangian at tungkulin ng iba’t ibang katawan, at gumagala sa mga anyo ng lahat ng may buhay.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The self is intrinsically unqualified ("colorless"), but ignorance (tamas) veils it and karma’s results stain it, making it appear to take on particular qualities and roles; this drives its repeated movement through different bodies (saṃsāra).
Bhishma is instructing on the metaphysics of rebirth: he uses an analogy of wind darkened by contact with colored powders to explain how the jīva, though pure in itself, seems to acquire attributes through ignorance and karmic conditioning and thus cycles through embodiments.