नारद-समङ्ग-संवादः — The Nārada–Samaṅga Dialogue on Fearlessness and Equanimity
कोई भी वस्तु क्यों न हो, जब उसके प्रति ममता कर ली जाती है--वह वस्तु अपनी मान ली जाती है, तब नष्ट होनेपर वही संतापका कारण बन जाती है ।।
na kāmān anuruddho ’to duḥkhaṁ kāmeṣu vai ratiḥ | prāptārtham upayuñjīta dharme kāmān visṛjayet ||
Itinuro ni Bhishma na ang pagkakapit sa mga bagay na pandama ay lalo lamang nagpaparami ng dalamhati: ang pagkahumaling sa aliw ay isa nang anyo ng pagdurusa. Kaya’t huwag maging matigas ang ulo sa paghahangad na palakihin ang mga pagnanasa at paglalayaw. Anumang yaman o kakayahang makamtan ay dapat ilaan sa paglilingkod sa dharma; at ang mga layaw na mapagpalubha ay dapat talikdan nang lubusan.
भीष्म उवाच
Attachment to pleasures (kāmeṣu ratiḥ) inevitably produces suffering; therefore one should not intensify desires, but use whatever one gains for dharma and relinquish indulgent enjoyments.
In the Shanti Parva’s instruction on righteous living, Bhishma continues advising Yudhishthira on ethical discipline, warning against desire-driven life and directing the king toward dharma-centered use of wealth.