तृष्णाक्षय-उपदेशः
Instruction on the Cessation of Craving
उन्हें वे सनातन लोक प्राप्त होते हैं, जहाँ शोक और दुःखका सर्वथा अभाव है तथा जहाँ रजोगुण (काम-क्रोध आदि) का दर्शन नहीं होता। उस परम गतिको पाकर उन्हें गाहस्थ्य-आश्रममें रहने और यहाँके धर्मोके पालन करनेकी क्या आवश्यकता रह जाती है? ।।
syūmarśmir uvāca | yady eṣā paramā kāṣṭhā yady eṣā paramā gatiḥ | gṛhasthān vyapāśritya nāśramo 'nyaḥ pravartate ||
Wika ni Syūmarśmi: Kung ito nga ang pinakamataas na kaganapan at ang sukdulang layon—ang manahan sa Kataas-taasan sa pamamagitan ng kaalaman—lalo pang luminaw ang kahalagahan ng landas ng maybahay (gṛhastha-āśrama). Sapagkat kung hindi aasa sa mga maybahay, walang ibang yugto ng buhay ang makagaganap nang wasto o mananatiling matatag; ang iba pang mga āśrama ay nakasalalay sa pag-aaruga at suporta na ibinibigay ng gṛhastha.
कपिल उवाच
Even if liberation through knowledge is the highest aim, the gṛhastha-āśrama remains foundational because the other āśramas depend on householders for material and social support, enabling disciplined life and spiritual pursuit.
In a dialogue context within Śānti Parva, Syūmarśmi responds to the claim that the supreme goal is attained by knowledge and abiding in Brahman, arguing that this does not diminish householders; rather, it highlights their indispensable role in sustaining the entire āśrama order.