Shloka 14
तृष्णाक्षय-उपदेशः
Instruction on the Cessation of Craving
दाहे पुन: संश्रयणे संश्रिते पात्रभोजने । दाने गवां पशूनां वा पिण्डानामप्सु मज्जने
dāhe punaḥ saṁśrayaṇe saṁśrite pātrabhōjane | dāne gavāṁ paśūnāṁ vā piṇḍānām apsu majjane ||
Sinabi ni Kapila: “Sa pagsusunog ng bangkay, sa mga kasunod na ritwal matapos ang kamatayan, sa pagpapakain sa mga dapat pakainin alang-alang sa yumao, sa pag-aalay ng mga baka o iba pang hayop, at sa paglulubog sa tubig ng mga bolang kanin na handog (piṇḍa)—ginagamit ang mga mantra ng Veda. Kaya ang mga gawaing ito ay nakaugat sa mga mantra ng Veda.”
कपिल उवाच
Educational Q&A
That key post-death rites—cremation, śrāddha-related feeding, ritual donations (especially cows), and immersion of piṇḍas—are traditionally performed with Vedic mantras, indicating these practices are grounded in Vedic authority.
In the Śānti Parva’s Kapila discourse, Kapila enumerates common funerary and ancestral rites and emphasizes that mantras from the Veda are used in them, reinforcing the Veda as the ritual foundation for these observances.