Shloka 13
मोक्षोपाय-निर्णयः
Determination of the Means to Liberation
उद्वेजनेन बन्धेन विरूपकरणेन च । वधदण्डेन ते क्लिश्या न पुरोहितसंसदि
udvejanena bandhena virūpakaraṇena ca | vadhadaṇḍena te kliśyā na purohitasaṃsadi ||
Sinabi ni Dyumatsena: “Pigilin ang gayong mga nagkasala sa pamamagitan ng pananakot, pagkakabilanggo, o paglalagay ng kapansanan sa katawan upang maging lantad ang tanda; ngunit huwag silang pahirapan sa parusang kamatayan, sapagkat iyon ay nagdadala lamang ng dalamhati sa kanilang mga pamilya. Gayundin, kahit sila’y nagkanlong na sa kapulungan o sa pag-iingat ng isang paring Brāhmaṇa, hindi dapat ipataw ng hari sa kanila ang hatol na kamatayan.”
इुमत्सेन उवाच
Educational Q&A
The verse advises proportional punishment: use deterrence, confinement, or other non-lethal penalties, but avoid the death penalty because it causes broader, unjust suffering—especially to the offender’s family—and should not be applied even when the offender has sought priestly refuge.
In the Śānti Parva’s discourse on governance and dharma, Dyumatsena instructs on how a king should punish wrongdoing, emphasizing restraint and rejecting capital punishment in this context, including cases involving sanctuary with a Brāhmaṇa priest or in a priestly assembly.