Shloka 25
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
ते तु तद् ब्रह्मण: स्थान प्राप्तुवन्तीह सात्त्विका: | नैव ते स्वर्गमिच्छन्ति न यजन्ति यशोधनै:,न चैतानृत्विजो लुब्धा याजयन्ति फलार्थिन: । वे सात््विक महापुरुष उस ब्रह्मधामको ही प्राप्त होते हैं, उन्हें स्वर्गकी इच्छा नहीं होती, वे यश और धनके लिये यज्ञ नहीं करते, सत्पुरुषोंके मार्गपपर चलते और हिंसारहित यज्ञोंका अनुष्ठान करते हैं। वनस्पति, अन्न और फल-मूलको ही वे हविष्य मानते हैं, धनकी इच्छा रखनेवाले लोभी ऋत्विज् इनका यज्ञ नहीं कराते हैं
te tu tad brahmaṇaḥ sthānaṁ prāptuvantīha sāttvikāḥ | naiva te svargam icchanti na yajanti yaśodhanaiḥ | na caitān ṛtvijo lubdhā yājayanti phalārthinaḥ ||
Ngunit yaong mga sāttvika ay umaabot dito mismo sa tahanan ni Brahman. Hindi sila nananabik sa langit, ni nagsasagawa ng mga handog para sa dangal at yaman. At ang mga sakim na pari, na naghahangad ng gantimpala, ay hindi rin naglilingkod sa mga ritwal ng gayong mga tao—sapagkat ang kanilang buhay-panrelihiyon ay hindi pinaiikot ng pakinabang, kundi ng kadalisayan at pagpipigil.
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
True sāttvika dharma is not motivated by heavenly reward, fame, or wealth. Such purity of intention leads toward Brahman’s abode, and it stands apart from profit-driven ritualism and reward-seeking priestcraft.
Cūlādhāra is describing the conduct and destiny of sāttvika people: they aim at Brahman rather than Svarga, avoid sacrifices done for social prestige or money, and therefore are not the clientele of greedy, reward-seeking priests.