कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
तस्माद् बुद्धान्ति पुरुषा न हि तत् कस्यचिद् ध्रुवम् | श्रद्धधानस्ततो लोको दद्याच्चैव यजेत च
tasmād buddhānti puruṣā na hi tat kasyacid dhruvam | śraddadhānas tato loko dadyāc caiva yajeta ca ||
Kaya nauunawaan ng marurunong na ang yaman ay hindi kailanman nananatiling tiyak sa sinumang tao. Kaya ang taong may pananampalataya ay nararapat magbigay ng yamang iyon bilang kawanggawa at gamitin din sa paghahandog na sakripisyo—ginagawang daan ang panandaliang pag-aari tungo sa pangmatagalang kabutihan at kapakanan ng iba.
वैशम्पायन उवाच
Wealth is unstable and does not stay permanently with any individual; therefore one should, with faith, convert transient riches into lasting dharmic value through charity (dāna) and sacrificial/ritual offering (yajña).
Vaiśampāyana continues a didactic passage in Śānti Parva, presenting a moral reflection: recognizing the impermanence of possessions, people are urged to practice generosity and sacrificial giving as a proper social and spiritual use of wealth.