Jājali–Tulādhāra-saṃvāda: Yajña, Vṛtti, and Ātma-tīrtha (जाजलि-तुलाधार-संवादः)
भीष्म उवाच पुरा कृतयुगे तात राजा ह्यासीदकम्पन: । स शत्रुवशमापन्न: संग्रामे क्षीणवाहन:,भीष्मजीने कहा--तात! प्राचीन सत्ययुगकी बात है, अकम्पन नामके एक राजा थे। एक समय संग्राममें उनका रथ नष्ट हो गया और वे शत्रुके वशमें पड़ गये
bhīṣma uvāca purā kṛtayuge tāta rājā hy āsīd akampanaḥ | sa śatruvaśam āpannaḥ saṅgrāme kṣīṇavāhanaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: “Anak, noong unang panahon sa Kṛta Yuga ay may haring nagngangalang Akampana. Minsan sa labanan, nawasak ang kanyang karwahe at mga sasakyang-digma; nanghina at nawalan ng sandigan, siya’y napasakamay ng kaaway.”
भीष्म उवाच
The verse sets up an ethical exemplum: even a king in the age of righteousness can face sudden reversal in war. It prepares the listener to reflect on steadiness, prudence, and dharmic conduct when power and protection collapse.
Bhishma begins an old account from the Kṛta Yuga about King Akampana. During a battle his chariot/means of conveyance is destroyed, leaving him weakened and he is captured or brought under the enemy’s control.