Dharma-Pramāṇa-Vicāra: The Elusiveness of Dharma and the Limits of Rule-Lists
यथाहनि तथा रात्रौ यथा रात्रौ तथाहनि । वशे तिष्ठति सत्त्वात्मा सततं योगयोगिनाम्
yathāhani tathā rātrau yathā rātrau tathāhani | vaśe tiṣṭhati sattvātmā satataṃ yogayoginām ||
Sinabi ni Vyāsa: Sa mga yogin na nakatuon sa Yoga, na ang kalooban ay pinamumunuan ng sattva, ang Sarili ay laging nasa ilalim ng kanilang pagpipigil—sa araw gaya sa gabi, sa gabi gaya sa araw. Sa paggising at sa pagtulog man, ang disiplinadong kamalayan ay hindi napapasailalim sa magulong pagnanasa; nananatili ang katatagan at pagkamay-ari nang walang patlang.
व्यास उवाच
True yogic discipline is continuous: the purified self (sattvātmā) remains under one’s mastery equally in day and night, in waking and sleeping, indicating stable freedom from agitation and desire.
Vyāsa is describing the hallmark of accomplished yogins in the Śānti Parva’s instruction: their inner self does not fluctuate with external conditions or time; it abides steadily under control at all times.