Shloka 10
मृत्योर्ब्रह्मणा नियोजनम् — The Commissioning of Mṛtyu by Brahmā
स कामकान्तो न तु कामकामः: स वै कामात् स्वर्गमुपैति देही
sa kāmakānto na tu kāmakāmaḥ | sa vai kāmāt svargamupaiti dehī |
Ipinaliwanag ni Vyāsa: Ang taong may matatag na karunungan ay nakaaakit sa mga inuudyukan ng pagnanasa, ngunit siya mismo’y hindi humahabol sa mga aliw ng pandama. Sa kabaligtaran, ang taong nakabihis ng katawan, na itinuturing ang katawan bilang sarili at nananabik sa sarap, ay dinadala ng kanyang mga pagnanasa sa kanilang bunga—nakararating sa langit bilang gantimpala ng gawang udyok ng pagnanasa—hindi sa paglaya na isinilang mula sa panloob na kalayaan.
व्यास उवाच
Educational Q&A
A steady-minded person may be admired by the desire-driven, but he does not pursue pleasures; the body-identified pleasure-seeker, acting from desire, attains heaven as a karmic result—still within the cycle of results—rather than the freedom that comes from desirelessness.
In Śānti Parva’s instruction on conduct and inner discipline, Vyāsa contrasts two orientations: the wise, self-controlled person versus the embodied person ruled by craving, explaining the different destinations produced by their motivations.