Shloka 27
महाभूत–इन्द्रिय–मनस्–बुद्धि–अन्तरात्मा विवेकः | Discrimination of Elements, Senses, Mind, Intellect, and Inner Self
केशलोमनखान् वाप्य वानप्रस्थो मुनिस्तत: । आश्रमादाश्रमं पुण्यं पूतो गच्छति कर्मभि:,तदनन्तर वानप्रस्थ मुनि केश, लोम और नख कटाकर कर्मोंसे पवित्र हो वानप्रस्थ- आश्रमसे पुण्यमय संन्यास-आश्रममें प्रवेश करे
keśalomnakhān vāpy vānaprastho munis tataḥ | āśramād āśramaṃ puṇyaṃ pūto gacchati karmabhiḥ ||
Wika ni Vyāsa: Pagkaraan, ang pantas na naninirahan sa gubat (vānaprastha), matapos putulin ang buhok, balahibo sa katawan, at mga kuko, ay nalilinis sa pamamagitan ng itinakdang mga disiplina at lumilipat mula sa isang banal na yugto ng buhay tungo sa susunod—pumapasok sa marangal na kaayusan ng saṃnyāsa. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang paglilinis sa asal at ang maayos na paglipat, hindi ang panlabas na pagbabago lamang, ang nagiging karapat-dapat sa mas mataas na pagtalikod.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Progress to saṃnyāsa should follow purification through disciplined, dharmic conduct; external acts like trimming hair and nails symbolize readiness, but the real qualification is being 'purified by deeds' (karmabhiḥ pūtaḥ).
Vyāsa describes the proper transition of a vānaprastha: after completing the forest-dweller duties and adopting signs of austerity and cleanliness, he moves from that āśrama into the sacred saṃnyāsa āśrama.