Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
उत्तानाभ्यां च पाणिभ्यां पादावस्य मृदु स्पृशेत् । दक्षिणं दक्षिणेनैव सव्यं सब्येन पीडयेत्,दोनों हाथ फैलाकर अपने दाहिने हाथसे गुरुका दाहिना चरण और बायें हाथसे उनका बायाँ चरण धीरे-धीरे छूकर प्रणाम करे
uttānābhyāṃ ca pāṇibhyāṃ pādāv asya mṛdu spṛśet | dakṣiṇaṃ dakṣiṇenaiva savyaṃ savyena pīḍayet |
Wika ni Vyāsa: Sa pag-unat ng dalawang kamay, marahang hipuin ang mga paa ng guro—ang kanang paa ay idiin ng kanang kamay at ang kaliwa ay ng kaliwang kamay—at sa gayon ay maghandog ng mapitagang pagpupugay. Itinuturo ng gawang ito ang mapagpakumbabang disiplina: ang paggalang ay hindi sa pagpapakitang-tao, kundi sa maingat, di-nananakit, at wastong pagkilos ayon sa kaayusan sa harap ng guru.
व्यास उवाच
Proper reverence is a form of dharma: one should salute the guru with humility and restraint—touching the feet gently and correctly (right with right, left with left), emphasizing respect without causing discomfort.
Vyāsa is describing the correct physical procedure for offering pranāma to a guru/elder: extending both hands, gently touching and lightly pressing the teacher’s feet in a symmetrical, orderly manner.