जिससे यह सम्पूर्ण जगत् व्याप्त है, वह एक परमात्मा ही समस्त चराचर प्राणियोंके भीतर निवास करता है ।। सर्वभूतेषु चात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि । यदा पश्यति भूतात्मा ब्रह्म सम्पद्यते तदा
sarvabhūteṣu cātmānaṃ sarvabhūtāni cātmani | yadā paśyati bhūtātmā brahma sampadyate tadā ||
Wika ni Vyāsa: Kapag ang panloob na sarili—ang espiritung nananahan—ay nakikita ang Sarili sa lahat ng nilalang, at ang lahat ng nilalang sa loob ng Sarili, kung gayon ang nakakabatid na iyon, na ang kamalayan ay naging pangkalahatan, ay nakakamit ang Brahman. Ang lakas-etikal ng ganitong pangitain ay ang pagkalusaw ng pagkakahiwalay: kapag kinilala ang iisang realidad sa bawat nilalang, nawawalan ng saligan ang pananakit, poot, at pagmamataas.
व्यास उवाच
Liberation arises from direct realization of non-separateness: seeing the same Self in all beings and all beings in the Self. This vision culminates in attaining Brahman and grounds an ethic of non-harm and universal regard.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Vyāsa states a contemplative criterion for spiritual fulfillment: when one’s perception shifts from division to the all-pervading Self, one reaches Brahman.