Shloka 356
Vānaprastha-vṛtti and the Transition toward the Fourth Āśrama (वानप्रस्थवृत्तिः चतुर्थाश्रमोपक्रमश्च)
सम: सर्वेषु भूतेषु ब्रह्माणमभिवर्तते । जिसने ममता और अहंकारका त्याग कर दिया है
samaḥ sarveṣu bhūteṣu brahmāṇam abhivartate |
Wika ni Vyāsa: Ang may pagkakapantay-pantay ng loob sa lahat ng nilalang ay nakakamit ang kalagayan ng Brahman. Tinalikdan ang pag-aangkin at pagkamakasarili, tinitiis ang lamig at init at iba pang magkapares na salungatan nang may pagkapantay, napawi ang pag-aalinlangan, hindi kailanman nagpapadaig sa galit o poot, hindi nagsisinungaling, at kahit murahin o saktan ay hindi nag-iisip ng kapinsalaan—siya’y nagtataglay ng pagkakaibigang-loob sa lahat. Hindi nagpapahirap sa alinmang nilalang sa isip, salita, o gawa, at tumitingin sa lahat ng may buhay nang pantay—ang yoging iyon ang umaabot sa kamalayang Brahman.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Equanimity toward all beings—expressed as freedom from ego and possessiveness, endurance of dualities, truthfulness, non-hatred, and non-harm in thought, speech, and action—is presented as the direct discipline by which a yogin attains Brahman-realization.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, Vyāsa delivers a didactic description of the marks of a true yogin: one who remains friendly and harmless even under provocation and who treats all beings equally, thereby reaching the Brahman-state.