Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं हास्ति किंचन । उच्चै: श्रवसमप्यश्च प्रापणीयं सतां विदु:
arhatām anurūpāṇāṁ nādeyaṁ hāsti kiṁcana | uccaiḥśravasam apy aśca prāpaṇīyaṁ satāṁ viduḥ ||
Wika ni Vyāsa: “Para sa mga karapat-dapat at nararapat tumanggap, walang bagay na dapat ituring na ‘hindi maibibigay.’ Pinaniniwalaan ng mga matuwid na maging ang kabayong tulad ni Uccaiḥśravas ay maaaring ipagkaloob sa angkop na tatanggap. Ipinahihiwatig ng aral na ito na ang pagkakawanggawa, kapag iniuukol sa tunay na karapat-dapat, ay walang makitid na hangganan at dapat umabot sa sukat ng karapatan ng tumatanggap.”
व्यास उवाच
That for truly worthy recipients, one should not treat any gift as ‘forbidden’ or ‘too great’; generosity should be proportionate to the recipient’s merit, even extending to exceptionally valuable gifts.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa states a principle of dāna-dharma: nothing is to be withheld from deserving persons, illustrating the point with the exemplary gift of the famed horse Uccaiḥśravas.