Shloka 13
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
गृहमावसतो हास्य नान्यत् तीर्थ प्रतिग्रहात् । देवर्षिपितृगुर्वर्थ वृद्धातुरबुभुक्षताम्
gṛham āvasato hāsya nānyat tīrthaṃ pratigrahāt | devarṣi-pitṛ-gurv-arthaṃ vṛddhāturabubhukṣatām ||
Wika ni Vyāsa: “Para sa isang Brahmin na namumuhay bilang maybahay, wala nang ibang banal na paraan ng pagpapanatili ng yaman kundi ang pagtanggap ng mga kaloob. Ang pagtanggap na ito’y dapat gawin alang-alang sa paglilingkod sa mga diyos, sa mga rishi, sa mga ninuno, at sa mga guro—at sa pagtangkilik sa matatanda, maysakit, at nagugutom. Bukod sa pagtanggap ng kaloob para sa mga tungkuling ito, wala nang ibang dalisay na landas para sa isang Brahmin upang magtipon ng mga yaman.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
A householder Brahmin may accept gifts (pratigraha) as a legitimate and ‘pure’ means of support, but the ethical purpose is service: sustaining worship and obligations to gods, sages, ancestors, and teachers, and providing food and care to the elderly, sick, and hungry.
In the Shanti Parva’s dharma instruction, Vyāsa states a rule of conduct about livelihood: for a Brahmin living as a householder, accepting donations is presented as the sanctioned route for maintaining resources, specifically oriented toward religious duties and compassionate support of vulnerable people.