पृथिव्यां यानि भूतानि जड़मानि ध्रुवाणि च | तान्येवाग्रे प्रलीयन्ते भूमित्वमुपयान्ति च,भूतलके जितने भी चराचर प्राणी हैं, वे सब पहले ही दग्ध होकर पृथ्वीमें एकाकार हो जाते हैं
pṛthivyāṃ yāni bhūtāni jaḍamāni dhruvāṇi ca | tānyevāgre pralīyante bhūmitvam upayānti ca ||
Wika ni Vyāsa: Lahat ng nilalang na nasa ibabaw ng daigdig—maging yaong walang galaw at walang malay, o yaong wari’y matatag at tumatagal—sila rin ang sa huli’y unang nalulusaw at muling sumasanib sa pagiging-lupa. Ipinapakita ng aral ang di-maiiwasang pagkalusaw at ang panawagang etikal na luwagan ang pagkakapit sa tila permanente, sapagkat ang lahat ng anyo’y umiikot na bumabalik sa pinagmumulan nitong sangkap.
व्यास उवाच
That all conditioned forms—whether living or inert, even those that appear stable—are impermanent and inevitably dissolve back into their material basis (here, earth). Ethically, this supports non-attachment, humility, and a dharmic life oriented to what is lasting beyond mere form.
Vyāsa is instructing by describing cosmic dissolution: the entities found on earth ultimately undergo pralaya and merge into the earth-element, emphasizing the transient nature of worldly existence.