Gārhasthya-Śreṣṭhatā and Kṣatriya-Daṇḍadhāraṇa
Householder Primacy and the Royal Duty of Punishment
वेदज्ञानं तथा कृत्स्नं तप: सुचरितं तथा । द्रविणोपार्जनं भूरि पात्रे च प्रतिपादनम्
vedajñānaṃ tathā kṛtsnaṃ tapaḥ sucaritaṃ tathā | draviṇopārjanaṃ bhūri pātre ca pratipādanam ||
Ipinahayag ni Vyāsa na ang nararapat na gawain ng hari ay kinabibilangan ng: ganap na kaalaman sa mga Veda, mahusay na naisagawang tapas at matuwid na asal; masiglang paglikom ng yaman; at sinadyang pagbibigay ng kaloob sa mga karapat-dapat. Ito ang mga disiplina ng pagkamaharlika na, kapag naisagawa nang angkop, nagpapanatili ng kaayusan at nagdudulot ng ginhawa sa daigdig at ng kabanalan sa kabilang-buhay.
व्यास उवाच
Royal duty is not only power and protection but disciplined cultivation: complete sacred learning, austerity and moral conduct, responsible wealth-generation, and charitable giving to worthy recipients—together sustaining social order and producing merit.
In the Śānti Parva’s instruction on governance and peace, Vyāsa continues outlining rājadharma, listing key virtues and practices expected of rulers as part of their ethical and spiritual responsibilities.