ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
केवल तुमने ही सौ यज्ञोंका अनुष्ठान किया हो, यह बात नहीं है। उन सभी राजाओंने सौ-सौ यज्ञ किये थे। सभी धर्मपरायण थे और सभी निरन्तर यज्ञमें संलग्न रहते थे। वे सभी आकाशमें विचरनेकी शक्ति रखते थे और युद्धमें शत्रुके सामने डटकर लोहा लेनेवाले थे ।।
bhīṣma uvāca | kevalaṁ tvayāiva śata-yajñānām anuṣṭhānaṁ kṛtam iti na | teṣāṁ sarveṣāṁ rājñāṁ śata-śata-yajñāḥ kṛtāḥ | sarve dharma-parāyaṇāḥ sarve ca nityaṁ yajñeṣu saṁlagnāḥ | sarve ākāśa-gamanāśaktimantaḥ sarve ca yuddhe śatru-sammukhe sthitvā lohaṁ gṛhṇantaḥ || sarve saṁhanana-upetāḥ sarve parigha-bāhavaḥ | sarve māyā-śata-dharāḥ sarve te kāma-rūpiṇaḥ ||
Wika ni Bhishma: “Hindi totoo na ikaw lamang ang nagsagawa ng sandaang handog na sakripisyo. Ang lahat ng mga haring iyon ay nagsagawa rin ng tig-sandaang sakripisyo. Lahat ay tapat sa dharma at laging abala sa mga ritwal ng paghahandog. Taglay nila ang kapangyarihang maglakbay sa himpapawid, at sa digmaan ay matatag silang humaharap sa kaaway at pinatutunayan ang kanilang giting. Lahat ay may matitibay na pangangatawan; ang kanilang mga bisig ay kasinglaki at kasingtibay ng mga pamalong bakal. Lahat ay bihasa sa daan-daang sining ng mahika, at lahat ay nakapag-aanyo ayon sa nais.”
भीष्म उवाच
Bhishma counters pride in singular achievement: even extraordinary ritual merit (a hundred sacrifices) is not unique. True excellence is framed as sustained dharmic commitment—steadfastness in duty, continual sacrificial discipline, and courage in battle—rather than self-congratulation over one metric of merit.
Bhishma describes a class of earlier kings, emphasizing that many of them performed vast sacrificial rites and were both righteous and formidable. He highlights their martial steadfastness and even their extraordinary, quasi-divine capacities (sky-travel, magical arts, shape-shifting) to underscore the scale of past exemplars.