जीवितं जीवलोकस्य कालेनागम्य नीयते । “धन और भोग नष्ट हो जाते हैं। स्थान और ऐश्वर्य छिन जाता है तथा इस जीव-जगतके जीवनको भी काल आकर हर ले जाता है
jīvitaṃ jīvalokasya kālenāgamya nīyate |
Wika ni Bhīṣma: Ang buhay ng lahat ng nilalang sa mundong ito ay tinatangay kapag dumarating ang Panahon (Kāla). Ang yaman at mga kalayawan ay naglalaho; ang katayuan at kapangyarihan ay inaagaw; at sa huli, maging ang buhay ay kinukuha ng Panahon—kaya huwag kumapit sa panandaliang kapangyarihan at pag-aari, kundi ituon ang sarili sa dharma at sa nananatili lampas sa pagbabago.
भीष्म उवाच
All worldly attainments—wealth, pleasure, status, and even life—are impermanent and are ultimately taken by Kāla (Time). The ethical implication is to cultivate detachment and prioritize dharma and inner steadiness over transient power and possessions.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on righteous living after the war. Here he emphasizes the inevitability of Time’s power, using it to counsel sobriety, humility, and a dharma-centered life.