Brāhmaṇa-kṛtya, Āśrama-niyama, and Dāna-prasaṃsā
Duties of the Brāhmaṇa, āśrama discipline, and praise of giving
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि शक्रनमुचिसंवादो नाम षड्विंशत्यधिकद्धिशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi śakranamucisaṃvādo nāma ṣaḍviṃśatyadhika-dviśatatamo 'dhyāyaḥ
Sa gayon, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Śānti Parva at ng bahaging Mokṣa-dharma, nagwakas ang kabanatang pinamagatang “Ang Pag-uusap nina Śakra at Namuci,” ang ika-226 na kabanata. Ang kolofong pangwakas na ito’y hudyat ng pagtatapos ng isang yugto ng pagtuturo na inihahain bilang aral ni Bhishma, kung saan ang pag-unawang etikal at ang paghahangad ng paglaya ay inihahatid sa pamamagitan ng isang banal na pag-uusap.
भीष्म उवाच
As a colophon, the verse primarily marks the completion of a Mokṣa-dharma teaching unit: it frames the preceding instruction as a formal dialogue (saṃvāda) between Śakra and Namuci, situating it within Bhīṣma’s broader ethical and liberation-oriented counsel in the Śānti Parva.
This is the chapter-ending formula announcing that the discourse titled “Śakra–Namuci Dialogue” has concluded, and it identifies its placement: Śānti Parva → Mokṣa-dharma section → Adhyāya 226.