Brāhmaṇa-kṛtya, Āśrama-niyama, and Dāna-prasaṃsā
Duties of the Brāhmaṇa, āśrama discipline, and praise of giving
श्रिया विहीनमासीनमक्षो भ्यामिव सागरम् | भवाभवज्ञं भूतानामित्युवाच पुरंदर:
bhīṣma uvāca | śriyā vihīnam āsīnam akṣobhyām iva sāgaram | bhavābhavajñaṃ bhūtānām ity uvāca purandaraḥ ||
Sinabi ni Bhishma: “(Si Indra) ay nagsalita tungkol sa kanya nang ganito: ‘Bagaman napawi ang kanyang maharlikang kapalaran, siya’y nanatiling nakaupo na di matinag—gaya ng dagat na di magalaw—sapagkat batid niya ang pag-angat at pagbagsak ng mga nilalang ayon sa pag-inog ng panahon.’” Noon, lumapit ang panginoon ng mga diyos na si Indra sa haring Daitya na si Namuci at nagsalita nang ganito—
भीष्म उवाच
True steadiness is shown when prosperity departs: the wise remain unshaken, understanding that worldly rise and fall occur by the course of time and are not grounds for inner collapse.
Namuci has lost his royal fortune yet remains calm like an unperturbed ocean; Indra (Purandara) comes to him and begins to speak, setting up a dialogue framed by Bhishma’s narration.