Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
यहाँपर जो शुभ और अशुभ फलकी प्राप्ति होती है, उसमें लोग कर्मको ही कारण मानते हैं; अतः मैं तुमसे कर्मके विषयका ही पूर्णतया वर्णन करता हूँ, सुनो ।।
yatra śubha-aśubha-phala-prāptir bhavati, tatra lokāḥ karmaiva kāraṇaṃ manyante; ataḥ ahaṃ te karma-viṣayaṃ samyag vakṣyāmi, śṛṇu. yathā vedyate kaścid odanaṃ vāyaso hādan, evaṃ sarvāṇi karmāṇi svabhāvasyaiva lakṣaṇam.
Karaniwang iniisip ng mga tao na ang gawa lamang ang sanhi ng pagkamit ng mabuti at masamang bunga. Kaya ipaliliwanag ko sa iyo nang ganap ang tungkol sa mga gawa—makinig. Gaya ng uwak na habang tumutuka sa nagkalat na kaning-luto ay kumakaw upang ipabatid sa ibang mga uwak na may pagkain dito; gayon din, ang lahat ng gawa ay mga palatandaang naghahayag lamang ng sariling likas na pagkatao.
प्रह्माद उवाच
Actions are not merely external causes producing results; they also function as indicators of one’s innate disposition (svabhāva). Observing conduct reveals character, just as a crow’s behavior reveals the presence of food.
Prahlāda addresses his listener and begins a focused explanation of karma, using a simple everyday analogy—crows calling while eating rice—to illustrate that deeds publicly disclose inner nature.