Shloka 22
Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
स्वभावप्रेरिता: सर्वे निविशन्ते गुणा यदा । शुभाशुभास्तदा तत्र कस्य कि मानकारणम्,जब शुभ और अशुभ सभी प्रकारके गुण स्वभावकी ही प्रेरणासे प्राप्त होते हैं, तब किसीको भी उनपर अभिमान करनेका क्या कारण है?
svabhāva-preritāḥ sarve niviśante guṇā yadā | śubhāśubhās tadā tatra kasya kiṁ māna-kāraṇam ||
Wika ni Prahlāda: “Kapag ang lahat ng katangian—mabuti man o masama—ay pumapasok sa mga nilalang dahil sa udyok ng sariling likas na pagkatao, ano pa ang dahilan upang ipagmalaki ng sinuman ang mga iyon?” Kaya ang kabutihan at pagkukulang ay dapat unawain nang may kababaang-loob, hindi bilang pag-aari para sa pagmamataas.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Since both good and bad traits arise under the prompting of one’s innate nature, claiming personal credit and taking pride in them is misguided; the verse urges humility and a reduction of ego around one’s qualities.
In Śānti Parva’s reflective instruction, Prahlāda speaks as a teacher, presenting a philosophical-ethical point: qualities manifest according to svabhāva, so one should not become arrogant about possessing ‘good’ qualities (nor despair as if wholly self-made by ‘bad’ ones).