Shloka 14
अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
सर्वभूतहिते युक्तो न सम यो द्विषते जनम् | महाह्द इवाक्षो भ्य: प्रज्ञातृप्त: प्रसीदति
sarvabhūtahite yukto na sa yo dviṣate janam | mahāhrada ivākṣobhyaḥ prajñātṛptaḥ prasīdati |
Sabi ni Bhishma: Ang taong nakatuon sa kapakanan ng lahat ng nilalang at hindi napopoot kaninuman ay hindi matitinag—malalim at matatag na gaya ng isang napakalawak na imbakan ng tubig. Ang taong may pagpipigil-sa-sarili na ganyan, sa pagbibigay maging ng mga bagay na mahirap makamtan para sa kapakinabangan ng mga may buhay at sa pagpapasaya sa iba, ay nagiging masaya rin. Ang kanyang isip ay hindi kailanman nababagabag; lagi siyang nasisiyahan at payapa dahil sa kasiyahang isinilang ng karunungan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true ethical excellence lies in universal benevolence and the absence of hatred. A person devoted to the good of all beings becomes inwardly steady and unshaken, attaining lasting contentment and serenity through wisdom and self-restraint.
In the Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma after the war. Here he describes the qualities of a virtuous, self-controlled person: one who benefits others, harbors no malice, and remains calm and satisfied like a deep, undisturbed reservoir.