अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
प्राप्प लोके च सत्कारं स्वर्ग वै प्रेत्य गच्छति । जितेन्द्रिय पुरुष किसीके साथ वैर नहीं करता। उसका सबके साथ अच्छा बर्ताव होता है। वह निन्दा और स्तुतिमें समान भाव रखनेवाला
prāpya loke ca satkāraṃ svargaṃ vai pretya gacchati |
Sinabi ni Bhīṣma: Ang taong may pagpipigil-sa-sarili, na walang kinikimkim na poot laban kaninuman at mabuti ang pakikitungo sa lahat, ay nananatiling pantay ang loob sa paninisi at papuri, namumuhay ayon sa matuwid na asal, magalang at disiplinado, masayahin, matatag, at may kakayahang supilin ang sariling mga pagkukulang. Ang gayong tao ay nagkakamit ng dangal sa mundong ito at, pagkamatay, nakararating sa langit.
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches that mastery over the senses and faults—expressed through non-enmity, good conduct toward all, and equanimity in praise and blame—leads to honor in this life and heavenly attainment after death.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising the listener on the qualities of an ideal, disciplined person and states the worldly and posthumous results of such virtuous conduct.