अध्याय २२० — बलिवासवसंवादः
Bali–Vāsava Dialogue on Kāla and Steadfastness
जनवादमृषावादस्तुतिनिन्दाविवर्जनम् | साधुकामश्न स्पृहयेन्नायतिं प्रत्ययेषु च
bhīṣma uvāca | janavādamṛṣāvādastutinindāvivarjanam | sādhukāmaś ca na spṛhayed nāyatiṃ pratyayeṣu ca ||
Wika ni Bhishma: Dapat iwasan ng tao ang tsismis ng madla, ang pagsasalitang hindi totoo, at maging ang papuri at paninisi. Hangarin niya ang pakikisama sa mga mabubuti, ngunit manatiling malaya sa pagnanasa—huwag maghabol sa darating pa, at huwag ding mabalisa at umasa sa mga inaasahan at pangakong katiyakan. Ito ang mga tanda ng pagpipigil-sa-sarili na nagpapatatag sa isip at sumusuporta sa buhay na ayon sa dharma.
भीष्म उवाच
Bhishma teaches disciplined speech and inner non-attachment: avoid gossip, lying, and the habit of praising or blaming; seek the company of the virtuous while remaining free from craving and anxious dependence on future outcomes or assurances.
In Shanti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and conduct. Here he lists specific traits of self-restraint (dama) that purify social interaction and stabilize the mind for righteous living.