Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
विनाशिनो हाध्रुवजीवितस्य कि बन्धुभिभभिन्नपरिग्रहै श्व । विहाय यो गच्छति सर्वमेव क्षणेन गत्वा न निवर्तते च
vināśino hādhruva-jīvitasya kiṁ bandhubhir bhinna-parigrahaiḥ śvaḥ | vihāya yo gacchati sarvam eva kṣaṇena gatvā na nivartate ca ||
Wika ni Bhishma: “Ay, para sa may buhay na madaling maparam at panahong di-tiyak, ano ang tunay na pakinabang sa mga kamag-anak at sa mga pag-aaring watak-watak at di-matatag? Sa pagninilay na ganyan, ang sinumang sa isang iglap ay tumalikod sa lahat nang may paglayo ng loob at lumisan—pagkaalis—hindi na muling nagbabalik (sa kapanganakang makamundo).”
भीष्म उवाच
Because life and the body are perishable and uncertain, clinging to relatives and possessions is ultimately unreliable; swift, dispassionate renunciation leads to non-return—freedom from rebirth.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma teaches Yudhishthira by emphasizing the fragility of life and urging detachment as the path toward moksha.