Shloka 29
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
रेतो वटकणीकायां घृतपाकाधिवासनम् | जाति: स्मृतिरयस्कान्त: सूर्यकान्तो<म्बुभक्षणम्,जैसे वटवृक्षके बीजमें पत्र, पुष्प, फल, मूल तथा त्वचा आदि छिपे होते हैं, जैसे गायके द्वारा खायी हुई घासमेंसे घी, दूध आदि प्रकट होते हैं तथा जिस प्रकार अनेक औषध द्रव्योंका पाक एवं अधिवासन करनेसे उसमें नशा पैदा करनेवाली शक्ति आ जाती है, उसी प्रकार वीर्यसे ही शरीर आदिके साथ चेतनता भी प्रकट होती है। इसके सिवा जाति, स्मृति, अयस्कान्तमणि, सूर्यकानामणि और बड़वानलके द्वारा समुद्रके जलका पान आदि दृष्टन्तोंसे भी देहातिरिक्त चैतन्यकी सिद्धि नहीं होती-
reto vaṭakaṇīkāyāṃ ghṛtapākādhivāsanam | jātiḥ smṛtir ayaskāntaḥ sūryakānto ’mbubhakṣaṇam ||
Wika ni Bhishma: “Kung paanong ang napakalaking punong balete ay nakatago sa munting binhi; kung paanong ang ghee at iba pang katas ay lumilitaw mula sa kinain ng baka; at kung paanong ang ilang halamang-gamot, kapag niluto at ibinabad, ay nagkakamit ng lakas na nakalalasing—gayon din, mula sa semilya ay nahahayag ang katawan at maging ang paglitaw ng kamalayan. Ngunit ang mga halimbawang gaya ng uri ng kapanganakan (jāti), alaala, batong-bakal na humihila, batong-araw, o ang ‘pag-inom’ ng dagat ng apoy sa ilalim ng karagatan, ay hindi, sa kanilang sarili, nakapagtatatag ng kamalayang umiiral na hiwalay sa katawan.”
भीष्म उवाच