Shloka 26
Prahlāda–Indra Saṃvāda: Kartṛtva (Agency) and Svabhāva (Nature) in the Causation of Karma
पृथक्त्वात् सम्प्रयोगाच्च नासूयुरवेद शाश्वतम् । स तयोरपवर्गज्ञो वीतरागो विमुच्यते
pṛthaktvāt samprayogāc ca nāsūyur aveda śāśvatam | sa tayor apavargajño vītarāgo vimucyate ||
Wika ni Bhishma: Sapagkat ang mga kasulatan ay nagsasalita sa dalawang paraan—minsan tungkol sa pagkakahiwalay ng kaluluwa, minsan tungkol sa pakikipagkaisa—huwag maghanap ng kapintasan sa nakikitang pagsalungat, kundi unawain ang walang hanggang karunungan. Ang taong nauunawaan ang tunay na diwa ng dalawang uri ng pahayag at sa gayon ay nalalaman ang prinsipyo ng paglaya (moksha), ay nagiging walang pagkapit at nakakalaya sa gapos ng daigdig.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not criticize the śāstra when it presents both difference and unity between jīva and the Supreme; understand their intended purport together. One who grasps this synthesis knows the truth of liberation (apavarga) and, becoming free from attachment (vītarāga), is freed from saṃsāra.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma is teaching Yudhiṣṭhira about liberation-oriented wisdom. Here he addresses how to read seemingly divergent scriptural statements—difference versus union—without fault-finding, and how correct understanding leads to detachment and release.