Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
दोषाणामेवमादीनां परीक्ष्य गुरुलाघवम् । विमृशेदात्मसंस्थानमेकैकमनुसंततम्
doṣāṇām evam-ādīnāṁ parīkṣya guru-lāghavam | vimṛśed ātma-saṁsthānam ekaikam anusantatam ||
Wika ni Bhishma: “Matapos suriin ang bigat at gaan—ang tindi at ang di-gaanong mahalaga—ng mga pagkukulang na ito at ng iba pang katulad, dapat pagnilayan nang tuluy-tuloy ang sariling kalagayang panloob, tinitingnan ang bawat pagkukulang isa-isa: naroroon ba ito sa sarili, at kung naroroon, hanggang saan ang lawak nito. Sa ganitong matiyagang pagsusuri-sa-sarili, dapat pagsikapang makalaya sa lahat ng gayong kapintasan.”
भीष्म उवाच
To assess moral faults by their relative seriousness and then engage in sustained, item-by-item self-scrutiny—checking whether each fault exists in oneself and in what measure—so that one can deliberately work toward freedom from those defects.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and right conduct, Bhishma continues advising the listener on ethical cultivation: after identifying various doṣas (faults), one must evaluate their gravity and then turn the inquiry inward through continuous self-assessment.