Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
ऑपन-मा_ज बक। अं कऋाा-ज द्वादर्शाधिकद्विशततमो< ध्याय: निषिद्ध आचरणके त्याग
bhīṣma uvāca | pravṛttilakṣaṇo dharmo yathā samupalabhyate | teṣāṃ vijñāna-niṣṭhānām anyat tattvaṃ na rocate ||
Wika ni Bhīṣma: O Hari, kung paanong ang mga taong nakatuon sa gawa ay nakakamit ang dharmang may tatak ng pakikilahok sa daigdig—at iyon ang kanilang kinalulugdan—gayon din ang mga matatag sa tunay na kaalaman: wala silang kinahihiligan kundi ang kaalamang iyon.
भीष्म उवाच
Bhishma contrasts two orientations: those committed to action naturally value a dharma of engagement (pravṛtti), while those committed to discriminative knowledge (vijñāna) find ultimate value only in truth itself (tattva), not in alternative goals or pursuits.
In the Shanti Parva’s instruction to Yudhishthira, Bhishma continues a discourse on ethical life and liberation-oriented understanding, explaining how different temperaments—action-centered and knowledge-centered—gravitate toward different forms of dharma.