Vyaktāvyakta-Viveka and Nivṛtti as Paramā Gati
Manifest–Unmanifest Discrimination and the Supreme Path of Withdrawal
नारायणादृषिगणास्तथा मुख्या: सुरासुरा: । राजर्षय: पुराणाश्न परमं दुःखभेषजम्
nārāyaṇād ṛṣigaṇās tathā mukhyāḥ surāsurāḥ | rājarṣayaḥ purāṇāś ca paramaṃ duḥkhabheṣajam ||
Wika ni Bhīṣma: Mula kay Nārāyaṇa, ang mga pangkat ng mga rishi—gayundin ang mga pinakadakila sa mga deva at asura, at ang mga sinaunang maharlikang pantas—ay nakaalam ng kataas-taasang lunas sa dalamhati. Ang pinakamataas na kaalaman (tungkol sa Brahman) ang itinuturo bilang huling gamot na nagpapagaling sa lahat ng pagdurusa.
भीष्म उवाच
The verse presents Brahman-knowledge (the highest spiritual realization) as the supreme medicine for duḥkha (suffering), and grounds its authority by stating that sages, gods, asuras, and ancient royal sages have known it through Nārāyaṇa.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by elevating Nārāyaṇa as the ultimate source and by emphasizing that the highest knowledge is universally acknowledged—even by diverse cosmic beings—as the cure for sorrow.