मरीचि: कश्यपं तात पुत्रमग्रजमग्रज: । मानसं जनयामास तैजसं ब्रह्मवित्तमम्,तात! इन छः: पुत्रोंमें सबसे बड़े थे मरीचि। उन्होंने अपने मनसे ही ब्रह्मवेत्ताओंमें श्रेष्ठ कश्यप नामक श्रेष्ठ पुत्रको जन्म दिया, जो बड़े ही तेजस्वी हैं
Marīciḥ Kaśyapaṃ tāta putram agrajam agrajaḥ | mānasaṃ janayāmāsa taijasaṃ brahmavittamam ||
Sinabi ni Bhishma: “Mahal kong anak, si Marīci—ang pinakamatanda sa mga matatandang rishi—ay nagluwal, sa kapangyarihan ng isip lamang, ng isang anak na nagngangalang Kaśyapa, maningning sa ningning at pinakadakila sa mga nakakakilala sa Brahman.”
भीष्म उवाच
The verse highlights the primacy of spiritual knowledge and inner power: Kaśyapa is praised as brahmavittama (foremost knower of Brahman), and his origin as mānasa (mind-born) underscores creation through tapas, purity, and concentrated consciousness rather than merely physical generation.
Bhīṣma is recounting a genealogical-cosmic lineage: among the primeval sages, Marīci is presented as senior, and he produces a distinguished son, Kaśyapa, described as radiant and supreme among Brahman-knowers—setting up the broader account of progenitors and the origins of beings.