Śānti-parva 206: Guṇa-hetu Moha, Kāma-krodha Chain, Indriya-utpatti, and Nirodha
महद्धि परमं भूतं यत् प्रपश्यन्ति योगिन: । अबुधास्तं न पश्यन्ति हा[ात्मस्थं गुणबुद्धय:
mahaddhi paramaṃ bhūtaṃ yat prapaśyanti yoginaḥ | abudhās taṃ na paśyanti hy ātmasthaṃ guṇabuddhayaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: “Ang kataas-taasan at malawak na Katotohanang iyon ang tuwirang nasasaksihan ng mga yogin. Ngunit ang mangmang—na ang pag-unawa’y hinuhubog ng paglalaro ng mga guṇa at nananatiling nakakapit sa mga bagay ng pandama—ay hindi nakakakita sa Kataas-taasang Sarili, bagaman Siya’y nananahan sa loob ng kanilang sariling pagkatao.”
भीष्म उवाच
The Supreme Reality is not distant; it is present within oneself. It is directly realized by yogic insight, while those driven by sense-attachment and an intellect conditioned by the guṇas fail to recognize it.
In the Shanti Parva’s instruction on peace and right understanding, Bhishma continues his discourse to Yudhishthira, contrasting the yogin’s direct perception of the inner Self with the ignorance of those absorbed in worldly objects and guṇa-driven thinking.