तपसा चानुमानेन गुणैर्जात्या श्रुतेन च निनीषेत् परमं ब्रह्म विशुद्धेनान्तरात्मना,इसलिये तपसे, अनुमानसे, शम आदि गुणोंसे, जातिगत धर्मोंके पालनसे तथा शास््त्रोंके स्वाध्यायसे अन्तःकरणको विशुद्ध करके उसके द्वारा परब्रह्मको प्राप्त करनेकी इच्छा करे
tapasā cānumānena guṇair jātyā śrutena ca ninīṣet paramaṃ brahma viśuddhenāntarātmanā
Wika ni Bhīṣma: “Kaya dapat hangarin ng tao na marating ang Kataas-taasang Brahman sa pamamagitan ng unang paglilinis ng panloob na sarili—sa pamamagitan ng tapas (pagpapakasakit at disiplina), sa pamamagitan ng maingat na pangangatwiran at paghinuha, sa pamamagitan ng mga birtud gaya ng pagpipigil-sa-sarili, sa pamamagitan ng tapat na pagtupad sa dharma ayon sa sariling kalagayan at yugto ng buhay, at sa pamamagitan ng pag-aaral ng mga banal na aral. Kapag ang loob ay malinaw at walang dungis, hanapin ang pinakamataas na Katotohanan.”
भीष्म उवाच
Liberation-oriented knowledge is grounded in inner purity. Bhishma teaches that the seeker should cleanse the inner self through disciplined austerity, thoughtful reasoning, cultivation of virtues like self-restraint, faithful performance of one’s rightful duties, and scriptural study; with such purified inwardness, one can seek and realize the Supreme Brahman.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma continues advising Yudhishthira. Here he outlines practical means—tapas, rational inquiry, ethical virtues, duty, and study—by which a person purifies the inner instrument and becomes fit to pursue realization of Brahman.