Shloka 11
धन-यज्ञ-दानविवेकः
Wealth, Sacrifice, and Disciplined Giving
यज्जैरिन्द्रो विविध रत्नवद्धि- देवान् सर्वानिभ्ययाद् भूरितेजा: । तेनेन्द्रत्वं प्राप्प विभ्राजते5सौ तस्माद् यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम्
yajñair indro vividha-ratna-vaddhi devān sarvān abhyayād bhūri-tejāḥ | tenendratvaṁ prāpya vibhrājate ’sau tasmād yajñe sarvam evopayojyam ||
Sa pamamagitan ng pagsasagawa ng maraming uri ng yajña (banal na paghahandog) na sagana sa sari-saring hiyas at kayamanan, si Indra—puspos ng ningning—ay humigit sa lahat ng mga diyos. Nang makamtan niya ang katayuang Indra, siya’y nagliliwanag sa langit. Kaya nararapat na ilaan ang buong yaman sa yajña—sa sagradong alay at matuwid na pagbibigay—sapagkat ang ganitong banal na paggamit ng kayamanan ang nagdadala ng kadakilaan at pangmatagalang liwanag.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Wealth gains its highest purpose when dedicated to dharmic acts—especially yajña (sacred offering) and allied giving—because such consecrated use generates spiritual merit and exalted status, exemplified by Indra’s rise and radiance.
Devastāna explains that Indra, through many treasure-endowed sacrifices, surpassed the other gods and attained the office of Indra, shining in heaven; this is cited as a reason to direct one’s resources toward sacrificial, dharmic use.