विकृत उवाच न मे धारयते किज्चिद् विरूपो5यं नराधिप । मिथ्या ब्रवीत्ययं हि त्वां सत्याभासं नराधिप,विकृतने कहा--नरेश्वर! इस विरूपपर मेरा कोई ऋण नहीं है। यह आपसे झूठ बोलता है। इसकी बातमें सत्यका आभासमात्र है
vikṛta uvāca | na me dhārayate kiñcid virūpo 'yaṃ narādhipa | mithyā bravīty ayaṃ hi tvāṃ satyābhāsaṃ narādhipa ||
Sinabi ni Vikṛta: “O hari ng mga tao! Ang Virūpa na ito’y walang anumang paghahabol o utang na hawak laban sa akin. Nagsisinungaling siya sa inyo; ang sinasabi niya’y anyo lamang ng katotohanan, hindi ang katotohanan mismo, O pinuno ng mga tao.”
विकृत उवाच
The verse warns that speech can mimic truth without being true (satyābhāsa). Ethical judgment requires discerning genuine truth from plausible falsehood, especially in matters of accusation or obligation.
Vikṛta addresses a king, denying any obligation or liability connected with the deformed person and asserting that the other party is lying—offering only an appearance of truth to mislead the ruler.