एतद् बुद्ध्वा भवेद् बुद्धः किमन्यद् बुद्धलक्षणम् । विज्ञाय तद्धि मन्यन्ते कृतकृत्या मनीषिण:
etad buddhvā bhaved buddhaḥ kim anyad buddhalakṣaṇam | vijñāya tad dhi manyante kṛtakṛtyā manīṣiṇaḥ ||
Wika ni Bhishma: Sa pagkaalam nito, ang tao ay nagiging tunay na marunong—ano pa bang ibang tanda ng karunungan ang hihigit dito? Sapagkat itinuturing ng mga mapanuring pantas na natupad na nila ang layon ng buhay sa mismong pagkakabatid sa kataas-taasang katotohanang iyon.
भीष्म उवाच
True wisdom is defined by direct understanding/realization of the highest truth; once that is known, nothing further remains to be achieved, and the wise regard themselves as fully accomplished (kṛtakṛtya).
In Shanti Parva, Bhishma is instructing Yudhishthira on dharma and higher knowledge. Here he emphasizes that the decisive hallmark of a ‘buddha’ (awakened/wise person) is grasping the essential truth that brings inner completion.