Jñāna-yoga and Karma-phala: Manu–Bṛhaspati on Akṣara and the Limits of Mantra
ज्ञानपूर्वकृतं पापं छादयत्यबहुश्रुत: । नैनं मनुष्या: पश्यन्ति पश्यन्त्येव दिवौकस:
jñānapūrvakṛtaṃ pāpaṃ chādayaty abahuśrutaḥ | nainaṃ manuṣyāḥ paśyanti paśyanty eva divaukasaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Ang hangal at kulang sa pag-aaral ang siyang nagtatangkang itago ang kasalanang sinadyang gawin. Kahit hindi ito mapansin ng mga tao, tiyak na nakikita ito ng mga nananahan sa langit—ng mga diyos. Itinuturo rito na ang sinadyang kasalanan ay hindi tunay na maikukubli, at ang pananagutang moral ay lampas sa pagtingin ng tao.
भीष्म उवाच
Deliberate wrongdoing may be concealed from society, but it remains morally real and is seen by higher witnesses (the gods). The verse warns against relying on secrecy and emphasizes accountability beyond human surveillance.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and conduct, Bhīṣma advises Yudhiṣṭhira by highlighting that a person of poor discernment tries to hide intentional sin, yet divine beings perceive it even when humans do not.