Shloka 12
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
कृतस्य तु फल तत्र प्रत्यक्षमुपल भ्यते । पानासनाशनोपेता: प्रासादभवनाश्रया:
kṛtasya tu phalaṃ tatra pratyakṣam upalabhyate | pānāsanāśanopetāḥ prāsādabhavanāśrayāḥ |
Sinabi ni Bharadvāja: “Sa kahariang iyon, ang bunga ng mga gawa ay tuwirang nakikita. May mga naninirahan sa matatayog na palasyo, nakaupo sa mararangal na upuan, at nagtatamasa ng pinakamainam na pagkain at inumin. Taglay ang katuparan ng lahat ng hangarin at pinalalamutian ng mga gintong alahas, namumuhay sila sa hayag na kasaganaan; samantalang ang iba’y nakakakuha lamang ng pagkaing sapat upang manatiling buhay, at may ilan pang sa pamamagitan ng buhay-ascetiko at mabigat na pagsisikap lamang nakapagtatagal. Kaya’t ang daigdig na iyon ay inilalarawang higit kaysa sa daigdig na ito.”
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes karma-phala: in the other world the consequences of actions become directly visible, producing unequal conditions—luxury for some, mere subsistence or austere struggle for others—according to their deeds.
Bharadvāja is describing the nature of a higher realm where the results of past conduct are experienced plainly, illustrating a moral order in which one’s lived circumstances correspond to prior actions.