Shloka 1
धर्मसूक्ष्मे त्यागप्रधान्यविचारः
Subtle Dharma and the Primacy of Renunciation
ऑपन-माज बछ। जज: - इसी पर्वमें अध्याय १७ श्लोक १७ देखना चाहिये। एकोनविशो< ध्याय: युधिष्ठटिरद्वारा अपने मतकी यथार्थताका प्रतिपादन युधिछिर उवाच वेदाहं तात शास्त्राणि अपराणि पराणि च | उभयं वेदवचनं कुरु कर्म त्यजेति च,युधिष्ठिर बोले--तात! मैं धर्म और ब्रह्मका प्रतिपादन करनेवाले अपर तथा पर दोनों प्रकारके शास्त्रोंको जानता हूँ। वेदमें दोनों प्रकारके वचन उपलब्ध होते हैं--“कर्म करो और कर्म छोड़ो--इन दोनोंका ही मुझे ज्ञान है
yudhiṣṭhira uvāca | vedāhaṃ tāta śāstrāṇi aparāṇi parāṇi ca | ubhayaṃ vedavacanaṃ kuru karma tyajeti ca ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Minamahal kong kausap, batid ko ang mga śāstra ng dalawang uri—yaong nagtuturo ng dharma sa daigdig at yaong nagtuturo ng pinakamataas na katotohanan. Sa Veda, kapwa matatagpuan ang dalawang utos: ‘Gumawa ng gawa’ at ‘Talikdan ang gawa’—nauunawaan ko ang dalawa.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Yudhiṣṭhira highlights an apparent Vedic duality: the Veda authorizes both engagement in prescribed action (karma) and the renunciation of action (tyāga). The verse sets up a reconciliation between practical dharma (apara) and liberating knowledge (para).
In the Śānti Parva’s discourse on peace and dharma after the war, Yudhiṣṭhira begins by stating his familiarity with both ritual-ethical teachings and higher spiritual teachings, preparing to ask how these seemingly opposite Vedic directives should be understood together.